Winfried kan voor zijn vrouw geen dagopvang vinden die past bij haar leeftijd en haar ritme

Bijvoorbeeld dagopvang. Die bestaan wel, maar in onze situatie past dat van geen kanten. A in specifieke gevallen, het is natuurlijk ook vrij uitzonderlijk, dat het hier een geval van jong dementerende betreft. Nou, dat is al vrij schaars. Die zijn er niet zoveel. Alhoewel in deze omgeving, in deze gemeente moeten er toch een stuk of dertig rondlopen. En ik ken er wel een aantal van, maar niet allemaal natuurlijk. Dus op zich zou het moeten kunnen, dat je [-]. Want ik ga mijn vrouw, en dat wil ze zelf ook helemaal niet, in een dagopvang bij wijze van spreken brengen waar allemaal mensen van tachtig, vijfentachtig iets zitten te doen of zo. Dat, dat past niet. Bij ons ook niet. En dat kan ik heel goed begrijpen, dus dat ga je dan ook niet doen in het kader van probeer het nog maar zo leuk mogelijk te maken zoals het is.

Zou het al passen, want er zijn er wel een paar, die dan een iets jongere leeftijd hebben, dan moet je of naar [plaats] of [plaats] of wat dan ook. Dan zeg je, ja, mijn vrouw, die heeft nou eenmaal een, een, die slaapt vijftien uur per dag. Dus die komt om twaalf uur uit bed en gaat ‘s avonds om negen uur uiterlijk, soms om acht uur al naar bed. Dus, ja, voor half twee, twee uur kan ze er niet zijn. Kan dat? Zeggen ze, nee, kan niet, want wij beginnen om tien uur en later komen dat kan dus niet, want ja, dan gaan we precedenten scheppen. Want dan wil die om één uur en die wil om twaalf uur en die wil om tien uur en een ander misschien wel om negen uur. Dus daar kunnen we niet aan beginnen. Het is gewoon van tien tot vier en basta. Nou, tien uur, dat lukt niet. Dan moet je om negen uur worden opgehaald. Of om half negen soms al, zeker als het verder weg is, hè? Dan maken ze een hele lange toer en zo. Dan moet ik haar om zeven uur wakker maken. Dat is vijf uur eerder dan normaal. Dus die is drie dagen ontregeld daarvan.

Want ik kan het dagschema ook niet verplaatsen. Zo van, nou, dan ga je maar wat eerder naar bed, want dan kun je om zeven uur opstaan of om acht uur. Want dan moet ze ‘s middags om vier uur naar bed of zo. Dus ja, dat komt erop neer dat er dus qua dat soort mogelijkheden helemaal niks te vinden is. Andere mogelijkheden, nou misschien dat zo’n zorgboerderij dan iets flexibeler is. Maar die hebben ook vaak dat stramien, dus dat hebben we ook nog niet kunnen vinden om daar wat aan te doen. Dus dat heb ik allang opgegeven. Want daar hebben we twee jaar geleden wel naar gezocht en nog wel met een scheef oog, het komt gewoon niet goed.

Dus we hebben de, het vriendennetwerk maar opengetrokken. Kunnen wij mensen vinden die een halve, ja, een halve dag, haar ‘s middag komen oppikken en gewoon lekker gaan wandelen of zo, of boodschappen gaan doen of ergens een kopje thee drinken of naar een museumpje gaan. Vindt ze ook leuk, dus als de beleving maar goed is. En ja, omdat het op een hele andere manier niet kon. En dat vindt ze hartstikke leuk natuurlijk. Gewoon met een vriendin op stap. Net of er niks aan de hand is. Want dat is het dan toch een beetje. En dat gebeurt nu twee tot drie keer per week. En dat is net een beetje een redelijke balans, dat breekt de week voor mij. Zij vindt het leuk, want dat is ook afwisseling. Ik hoef niet elke dag wat te bedenken. Terwijl het ook niet de hele week is, want ik vind het natuurlijk ook hartstikke leuk om met haar wat dingen te doen. Als ik het maar niet elke keer weer hoef te bedenken. Dus dat is redelijk opgelost.


Meer interviews van Winfried (Alles)


Meer over dit onderwerp