Rianne was als kind erg verdrietig als haar moeder in het ziekenhuis lag

En ik weet ook nog heel goed als kind zijnde, dat als de ambulance weer kwam dan renden wij naar de buurvrouw. Dan wilden wij er niet zijn. Weet je dan, dat was te veel spanning op dat moment en dat ik er ook heel erg van overstuur raakte en helemaal als ik dan weer … In het begin moest ze dan langer blijven, dat ik echt aan het bed gekluisterd hing gewoon van, ik wil niet weg en ik wil bij je blijven.

En als ik dan ’s avonds naar bed ging, dat ik me dan ook heel verdrietig voelde en dan pakte ik altijd haar pyjama van haar bed en dan ging ik of bij hun in bed liggen. Het liefst lag ik in mijn eigen bed en dan pakte ik haar pyjama en dan krulde ik … helemaal om die geur bij me te houden als kind. Echt als tiener dat ik echt zoiets had van: ja weet je, je wilt je moeder gewoon niet achterlaten, je wilt gewoon niet een zieke moeder hebben.


Meer interviews van Rianne (Alles)