May-May was tijdens haar opname in gesprek met Christus
Nou, in 2009 had ik dus het idee dat als ik water dronk, dat ik of mezelf daarmee vergiftigde of dat ik daarmee wereldvrede kon bewerkstelligen. Dus het was heel zwaar om water te drinken, want ik had het idee van of ik ga dood, maar nou ja, het kan ook wereldvrede brengen en misschien blijf ik dan leven. En ik had het gevoel dat ik elke keer van dat soort testen moest doen, eigenlijk, en toen, op een avond, toen was ik opgenomen in […] en toen dronk ik weer van dat water en toen had ik het idee dat een soort energie was en die ja, hoe het precies ging. Dat staat in mijn boek ‘Missie wereldvrede’ maar het is al lang geleden. Maar ja, ik had het idee dat die zich voorstelde en dat ik dat ik dus dacht van: Goh, dat is god. En toen zei hij dus van nou, ja, noem me maar Christus, ik had ook het idee dat hij ja, ik weet niet meer, dat is niet goed deed, maar dat hij dat ik op een gegeven moment dacht: nu wil hij me vermoorden en ik ga dood en ik zag mijn lichaam al op het bed liggen en ik dacht van ja, dat mijn ouders zeiden van nou hè of ja, dat dat die ook dat lichaam zagen liggen, mijn lichaam en dat mijn ziel eruit was gegaan. En toen op een gegeven moment zei-die: nee, en ik ging ook in een soort ridder houding zitten in mijn kamer, maar op één knie. En toen zei-die: toch van nee, ik, ik laat je toch leven. En toen zei die van ja, ik denk erover om de aarde te laten vergaan. En toen zei ik van: nou, dat kan toch niet en al die mensen, dat kan toch niet! En dus ik had het idee dat ik een gesprek had met Christus en dat heb ik de hele nacht gevoerd en ik kon me eigenlijk ook niet echt voorstellen dat hij Christus was, want ik geloofde eigenlijk niet echt in god. Dus ik zei van nou ja, daar zit een dode mug op de muur. Kan je die dan weer levend maken, want daar geloof ik dat je echt god bent. Maar dat gebeurde niet. Die mug werd niet levend. Maar we hadden de hele avond gepraat en ik had ook het idee dat ie zei: kijkt, daar staat een Leeuw dat was zoals in het paradijs van Eden en je kan die leeuw aaien en ik voelde een soort energie waardoor voor mijn gevoel dan zo'n leeuw in mijn kamer stond. Maar ik was er niet bang van. Nou, zo praatte ik dus de hele nacht met Christus, dus ik liep rondjes in mijn kamer en niemand van de verpleging had wat door overigens dus ik sliep helemaal niet, want ik praatte de hele dag met Christus en toen ineens was het al de volgende ochtend, toen dacht ik oh, we worden gewekt, dus toen ging ik gauw weer in bed liggen, want ik was op de één of andere manier heel bang dat iemand erachter zou komen. En toen, op een gegeven moment hoorde ik ook een meisje bidden in de binnentuin en dat mijn kamer grensde aan de binnentuin dus hè van onze vader die in de hemel zijt. En toen dacht ik: oh weet je wel, en ik heb net de hele avond gesproken met Christus en nu hoor ik haar het onze vader zeggen en toen dacht ik: oh, ja, misschien, misschien is het dan toch wel zo dat ik met Christus heb gepraat maar en toen hadden we muziekles en de docent had de cd bij zich, wat wit licht heette van Marco Borsato, en toen zei ik: ja, ik wilde het lied wel horen en toen was er dus gedragen door het witte licht stijg ik uit boven mezelf ken ik even geen gewicht. En ja, het voelde mij zo alsof ik gedragen werd door god eigenlijk. Dus toen, toen wilde ik ook heel graag naar de [Kerk in de buurt van instelling] die daar in de buurt stond. En toen maar toen, op een gegeven moment kreeg ik dwangmedicatie en toen dacht ik van ja, weet je ik, ik ben waarschijnlijk niet echt gevolgd door de AIVD dus dan zal dat van god ook wel niet waar zijn. Dus waarschijnlijk was het toch gewoon oh, ja, en toen die dat meisje wat aan het bidden was in de binnentuin die kwam ook nog naar me toe en die zei: ja, ik moet iets zeggen, ik heb een visioen gehad van god en wij hebben geen schizofrenie maar wij zijn kinderen van god en wij zijn puur, zei ze toen, dus dat was ook heel bijzonder dat ze dat tegen me zei. Maar goed, daarna kreeg ik toch die die dwangmedicatie en toen dacht ik van ja, dat van de AIVD was niet waar. Dus dat van dat geloof zal dan toch ook wel niet waar zijn.
*Na een tweede dwangopname in 2013: toen gaf Christus mij het advies om open te zijn over mijn psychosegevoeligheid en om naar zijn (de kerk) te komen, en dat heb ik gedaan.